گۆڕان نیوز – هنرمند خالق «کچی شین» با گلایه از تضعیف هنر و تبدیل شدن «نان شب» به دغدغه اصلی، میگوید: وقتی دیدم در تریبون اصلی خود جایی ندارم، فضای مجازی را برای رساندن خنده و آرامش به مردم انتخاب کردم.
«یوسف اسدی» با نام هنری «کاغلام»، در روز پنجم فروردین سال ۱۳۵۲ در روستایی در شهرستان کامیاران، در یک خانواده کارگری چشم به دنیا گشود، و باتوجه به استعداد و توانایی که در جوزه هنرهای نمایشی داشت اولین کار نمایشی خود را در مدرسه ابتدایی شهید بهمنی واقع در عباس آباد سنندج، با ایفای نقش یک پیرزن آغاز کرد. در مقطع دبیرستان نیز با چهرههایی همچون سعدالله نصیری، عابدین رضایی، صابر دل بینا، مظفر رحیمیان، مرحوم احمد شاطبی گروه تئاتر و فعالیت هنری مدرسه را تشکیل دادند و رسماً در سال ۷۸ با تشکیل گروه نمایشی «خهمرهوین» کار حرفهای خود را آغاز کرد. اولین کار نمایشی خود را تحت عنوان« خواستگاری پر ماجرا» را بر روی صحنه برد.
در سال ۱۳۸۱ با ورود به صدا و سیمای مرکز کردستان چندین برنامه را تهیه کنندگی، نویسندگی و دو مورد هم کارگردانی را در کارنامه هنری خود ثبت کرد که میتوان به تهیه کنندگی و نویسندگی برنامه رێگا در سال ۱۳۹۱ – اجرا و نویسندگی برنامه مانگو ئهستیره و فیلیم سینمایی جاده خوشبختی و روزهای خوش زندگی و تهیه کنندگی فیلم «کچیشین» یا دختر آبی، که جزو ۱۰۰ فیلم برتر ورزشی و همچنین در افتتاحیه جام جهانی قطر هم نمایش داده شد، اشاره کرد. فرصتی مهیا شد تا با «یوسف اسدی» از چهرههای شناخته شده و هنرمند طنز پرداز کردستانی گفتوگویی انجام دهیم که در ادامه میخوانید.
طنز؛ یک واقعیت در جامعه و زندگی ماست
«یوسف اسدی» هنرمند طنز پرداز کردستانی میگوید: در ابتدا میخواهم به پاس قدردانی از تیم هنری و از تمام کسانی که با من همراه بودند تشکر و قدردانی کنم هنرمندانی همچون زاهد کریمی، مرحوم احمد شاطبی، عابدین رضایی و سایر افراد که تیم همراه و مقتدر همیشگی من بودند و با دلسوزی و صادقانه کار میکردند تا طنز؛ که یک واقعیت در جامعه و زندگی ماست را تبدیل به یک نمایش شیرین کنند و همزمان مسائل و مشکلات جامعه را نیز در قالب طنز به مخاطبان گوشزد کنند.
وی در ادامه با اشاره به جایگاه طنز در جامعه عنوان میکند: جامعهای که شاد و از رفاه اجتماعی بالا و سرشار از دلخوشی، شادی و خوشیهای روزمره است طنز کمتری دارد و در جامعه ما طنز مقبول است که بزرگترین مشکلات جامعه را دستمایه نمایش و طنز و خنده میکند اما با این وجود نیز آن گونه که بایسته وشایسته است در استان ما به آن توجه نشده است.
این هنرمند کردستانی در ادامه میگوید: مسئولان باید طنز را به عنوان یک بازو برای خود بدانند و از آن حمایت کنند و نباید در نقطه مقابل طنز قرار گیرند و آن را مقابل و علیه خود بدانند زیرا طنز مشکلات را یادآوری کند اگر در جامعهای طنز نباشد آن جامعه میمیرد و اگر همه جوامع مثل هم فکر کنند اصلاً آن جامعه فکر نمیکند در طنز ما مسائل کوچک را بزرگنمایی میکنیم تا واقعیت تلخ آن نمایش داده شود و مسئولین آن را ببینند و راه حل را پیدا کنند اما متاسفانه مسئولین بیشتر طنز و طنزپرداز را نقطه مقابل خود قرار میدهند.
هنرمند و جایگاه واقعی
اسدی میافزاید: امروز سیاست ما وارد زندگی ما شده که دردناک است چرا که جامعهای موفق است که هر چیزی در جا و مکان خود قرار بگیرد و همین مایه موفقیت آن جامعه خواهد شد، هنرمندان باید جایگاه مشخصی داشته باشند و جایگاه اصلی به شان و مقامشان تعلق پیدا کند هنرمند باید در جایگاه واقعی خودش باشد تا بزرگترین مشکلات جهان را با زبان هنر بیان کند .
وی طنز را درمانی برای همه مشکلات معرفی میکند و ادامه میدهد: هنرمندان بازتابی از این وضعیت در جامعه هستند که اگر بتوانند بنویسند و دردها را نشان دهند به موفقیت رسیدند، چون هنرمند درد را حس میکند و میتواند راه درمان را با سادهترین راه ممکن بیان کند متاسفانه ما هرگز هیچ چیز را در زمان حقیقی خود به کسانی که باید یادآوری نمیکنیم و این در ذات ما نهادینه شده است.
این هنرمند کردستانی با تاکید بر استفاده از هنرمندان در تمامی حوزهها عنوان کرد: کردستان خاستگاه هنرمندانی است که توانستهاند با خلق آثار فاخر در جامعه ایرانی تاثیرگذار باشنداما متاسفانه در سالهای اخیر انقدر ضعیف عمل شده که سینمای خانگی به دلیل هزینه بالا کلاً حذف شده و بازار کپی رایت هم مانع حمایت از هنرمند شده و همین هزینه بالای تولید فیلم و نمایشهای خانگی منجر به تضعیف هنر شده و دغدغه هنرمند هم چون نان شب است و بعد نمایش، و در این میان مشکلات دیگر مجالی برای ساخت کار فاخر نمیدهد در حالی که امروز صدا و سیما دیگر ، همانند گذشته جای برای مفاخر نیست و صدا و سیمای استان کردستان به جای استقبال از هنرمندان واقعی کسانی را جایگزین کرده که ساختار را در هم شکسته و علاوه بر صدا و سیما امروز در سایر مکانهای دیگر هم همین جایگزینی نادرست باعث ضعف شده، افرادی که کارایی ندارند در برخی پست و سمتها قرار گرفته و استخدام میشوند که منجر به ایجاد مشکل در جامعه میشود.
«یوسف اسدی» همچنین به آسیبهای فضای مجازی نیز اشاره میکند و میگوید: امروز در فضای مجازی، هر کسی با در دست داشتن گوشی به دلیل دسترسی آسان و اجازه نامحدود و بدون سنجش و بدون مجوز با انتشار یک فیلم خود را هنرمند معرفی میکند واین یک آسیب و تهدید فرهنگی محسوب میشود.
میدان را به هنرمندان بسپارید
وی توضیح میدهد: هنرمند همانند یک سوارکار، نیاز به میدان برای پیشتازی و خودنمایی دارد و امروز که هنرمندان ما در جایگاه اصلی خود که صدا و سیما است، قرار ندارند فضای مجازی این میدان سوارکاری را برای آنها فراهم کرده و بنده هم به عنوان یک هنرمند به ناچار وارد این عرصه شدم چرا که وقتی دیدم صدا و سیمای مرکز استان کردستان، فضای ماندن نیست و دیگر جایی در آن ندارم و آنگونه که متناسب با هنر و توانایی من است، نمیتوانم برای مردمم فعالیت کنم به ناچار فضای مجازی را انتخاب کردم.
این هنرمند کردستانی با انتقاد از عملکرد برخی از مدیران عنوان میکند: صدا و سیما دسترسی کامل هنرمندان را برای بیان مشکلات و ظرفیتهای جامعه را میدهد اما متاسفانه امروز در صدا و سیمای استان کردستان عرصه و میدان از دسترس هنرمند واقعی خارج شده و کسانی که به این جایگاه تعلق ندارند این مکان حاضر هستند در صورتی که خلاقیت هنرمند در آنجا باید نمایش داده میشد و آنگونه که مقام معظم رهبری در سفر به کردستان این استان را فرهنگی خواند، هنرمندان هم باید میدان فرهنگ و هنر را برای نمایش خلاقیت خود در اختیار داشتند.
«یوسف اسدی» با تاکید بر بهرهگیری از هنرمندان بومی استان عنوان میکند: در پستهای مدیریت فرهنگی استان از نیروهای توانمند استان استفاده نمیشود ما میبینیم که افرادی که دکترا دارند خارج از تخصص خود در کارهای غیر مرتبط برای امرار معاش فعالیت میکنند و متاسفانه هنرمندان هم دچار همین مشکل هستند که این خود سانسوری و حمایت نابجا برخی افراد هم از کسانی که در پستها و جایگاههای نامناسب قرار دارند برای ما بیشتر مشکل و معضل ایجاد کرده است میتوانیم افراد توانمندی برای ادارات و پستهای مدیریتی استان تربیت کنیم.
هنرمندان تلخی روزگار را از دل مردم بزدایند
وی رسالت اصلی کسانی که در حوزه طنز کار میکنند را نشان دادن نابرابری در جامعه عنوان میکند و میگوید: در حوزه طنز کسانی که کار میکنند خنده بر لب مردم میآورند و تلاش آنها این است که محور اصلی فعالیتشان خنده و شادی مردم باشد تا تلخی روزگار را از دل آنها بزدایند و بهترین اسلحه هم برای این کار طنز است که کارایی بهتری دارد.
این هنرمند کردستانی با اشاره به تاثیرات برنامه ریگا عنوان میکند: امروز به جرات میگویم در برنامه ریگا علاوه بر اینکه جغرافیایی توانمند استان را نشان میدادیم مردم را به ماندن و مهاجرت معکوس هم تشویق میکردیم و تلاش میشد که روستاییان با امکانات خود در روستا بمانند و فعالیتهایی که انجام میدادند نمایش داد، در حالی که بیشترین درخواست روستاییان در همین برنامه اشتغال زایی و ایجاد یک تعاونی برای فروش محصولاتشان بود و اولویت آنها هم همین بود مثلاً آنها میگفتند که اگر راه روستایی ما بد است و یا امکانات کمی وارد روستا شده ما مشکلی نداریم اما کاری کنید که جیب ما پر پول باشد، محصولات ما به فروش برود، جوانان ما بیکار نباشند اما متاسفانه چون مسئول دلسوزی نداشتیم و هر کسی که میآمد فقط میگفت چند سالی بر مسند قدرت بمانم و اوضاع خود و اطرافیانم را خوب کنم برایش مهم نبود که در روستاها چه میگذرد.
اسدی میافزاید: مدیران و مسئولان از سوی پروردگار فرصتی برای خدمت پیدا کردند و باید به مردم خدمت کنند، مثلا ما در منطقه سارال بهترین فرصت برای دامداری و مرغداری را داشتیم ولی به مراتب میدیدیم که در روستاهای آن منطقه افرادی از سایر شهرها آنجا آمدند و شیر و محصول مردم را خریداری میکنند و با قیمت چند برابر و در نهایت با برندسازی آن را با نام محصولات شهرهای دیگر صادر میکردند و این یک درد بزرگ است یا مثلا در حوزه دارویی که بهترین نوع داروی گیاهی و خوراکی در منطقه ما وجود دارد همین اقدام می شد و بدون هیچ دلسوزی و توجه به نحوه برداشت صحیح آن محصول توسط افرادی که از سایر شهرها آمده بودند برداشت میشد.
وی ادامه میدهد: در برنامه ریگا توانستیم اقدامات مفید و ارزشمند زیادی را هم انجام دادیم مثل انجام چندین عمل، ساخت خانه و مدارس توسط خیرین راه و سایر خدماتی که بستر آنها از دل همین برنامه مفرح و جذاب و تاثیرگذار فراهم شده بود و مردم را جذب کرد تا یک برنامه تاثیرگذار بماند در این برنامه ابتدا به حرف مردم گوش داده میشد بر همین مبنا تاثیر بیشتری هم داشت و بعد با دلسوزی کار آنها را راه می انداخت و پیگیری میکرد.
پس از سالها خدمت، تریبونی برای بیان حرفهایم نداشتم
این هنرمند کردستانی در ادامه با اشاره به حضور خود در فضای مجازی و شبکههای اجتماعی عنوان میکند: پس از سالها فعالیت و خدمت در حوزه هنری تریبونی برای بیان حرفهایم نداشتم و فضای مجازی این مجال را برای بنده مهیا کرد تا بتوانم بازهم خنده را به سیمای مردم بیاورم و با حرفهایم آرامش به آنها هدیه بدهم برخلاف تصور استفاده از تلوزیون به ناچار فضای مجازی را انتخاب کردم.
«یوسف اسدی» با اشاره به تهدیدات و آسیبهای فضای مجازی و ورود برخی بلاگرها در این عرصه عنوان میکند: متاسفانه دسترسی همه افراد در همه سنین به گوشی زیاد شده و این بزرگترین مشکلات است که به افزایش عامل طلاق و جدایی در خانوادهها هم منجر شده و متاسفانه شهرستان سقز در استان کردستان رتبه اول طلاق در کشور را دارد و بنده هم به شخصه مخالف حضور در فضای مجازی برای افراد غیر متخصص هستم و باید به سواد رسانهای آگاه باشیم تا بتوانیم از این فرصت به نحو مناسب برای رشد و پیشرفت در همه حوزه های استفاده کنیم. هرچند که صدا و سیما میتوانست بهترین گزینه باشد چون برای همه افراد در دسترس بود و فضای مجازی چون محدود است نمیتوان زیاد به آن تکیه کرد تنوع اطلاعات تبادل شده در این فضا زیاد است و آمار اطلاعات به روز شده هم زیاد و همین یکی از معایب این فضاست در حالی که تلویزیون با انسجام بهتری میتواند یک فضای بهتری از بیان مشکلات در پوشش وقایع داشته باشد و جدا از آن میتواند بیشترین مخاطب را داشته باشد چرا که زمانی ۹۹ درصد مخاطبان واقعی مخاطب تلویزیون شبکه استان کردستان بودند و اگر فضای صدا و سیمای کردستان به دست جوانان استان کردستان داده شود و فضای تلویزیون در اختیار متخصصین این استان قرار بگیرد چون با ذائقه مردم آشنا هستند و در دل دردها و محرومیت ها زندگی کردند میتوانند این رسانه را به بزرگترین و بهترین و اولین رسانه در سطح جهان تبدیل کنند ولی متاسفانه این فضا در تخصص و احاطه افراد غیر متخصص قرار دارد و این بزرگترین خطر و تهدید برای ما است.
فردین کمانگر روزنامهنگار
بازنشر مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است
