گۆڕان نیوز – کردستان، این سرزمین کهن و ریشهدار، سالهاست که بار تاریخ، زخمها و آرزوهای بزرگ را بر دوش میکشد. هر کوه و دشت آن، قصهای از ایستادگی و عشق به آزادی دارد. اما امروز، بیش از هر زمان دیگر، به همدلی، خرد جمعی و گذر از مرزهای تنگ خودخواهی نیاز داریم.
از تمامی جناحها، گروهها و چهرههای سیاسی کردستان میخواهیم که در آینهی تاریخ، خود را بنگرند و بیندیشند: آیا تخریب یکدیگر، حسادت و رقابت بیمارگونه بر سر پست و قدرت، ما را به فردای بهتر میرساند؟ یا تنها ما را از سرمایهی گرانقدرِ اعتماد مردم محروم میکند؟ قدرت اگر در خدمت مردم نباشد، جز باری بر دوش و زخمی بر روح نیست.
کردستانِ عزیز، در کنار مبارزهی سیاسی، به رونق اقتصادی نیاز دارد؛ به همکاری تاجران، کارآفرینان و تولیدکنندگانی که به جای سد ساختن در مسیر یکدیگر، جادههای تازه برای رشد و اشتغال هموار کنند. سرمایهگذاری و توسعه، زمانی پایدار خواهد بود که ریشه در همبستگی اجتماعی و اعتماد متقابل داشته باشد.
در بُعد فرهنگی، این سرزمین مهد زبان، موسیقی و ادبیاتی است که میتواند ملتها را به تحسین وادارد. بیاییم به جای کوچک شمردن هنر و اندیشهی یکدیگر، دست در دست هم میراث فرهنگیمان را به جهانیان معرفی کنیم. حمایت از نویسندگان، هنرمندان و اندیشمندان کرد، نه لطف، که وظیفهای جمعی است.
از منظر اجتماعی نیز، جامعهای پیشرو است که در آن جایگاه زن و مرد، پیر و جوان، شهری و روستایی، در کنار هم و با احترام متقابل تقویت شود. ما تنها زمانی قدرتمند خواهیم شد که هیچکس احساس حاشیهنشینی نکند.
بیایید اینبار به جای شعارهای تکراری، به یکدیگر گوش دهیم، به جای رقابت برای تخریب، رقابت برای خدمت را برگزینیم. کردستان میتواند الگویی از همزیستی، توسعه و پیشرفت باشد، اگر همهی ما در هر جایگاه و گرایش، به نوای همدلی گوش بسپاریم و آن را فریاد کنیم.
آیندهی کردستان، نه در سایهی جدال بر سر صندلیها، که در پرتو همافزایی دلها ساخته میشود.