گۆڕان نیوز- در تعریف آگهی می توان اینگونه نوشت: « آگهی به شکلی از اطلاع رسانی گفته می‌شود که در قالب گزارش نگارشی یا تصویری و یا ترکیبی از این دو ارائه میشود. به نحوی که مخاطبان رسانه ‌ای تصور کنند که یک گزارش بی طرفه به آنها ارائه می ‌شود، در حالی که آنچه آنها می‌بینند، می‌ شنوند و می‌ خوانند، در واقع تلاشی سازمان یافته برای تقویت جنبه ‌های ذهنی یک محصول یا خدمت در ذهن آنها است. اصطلاح آگهی برای اولین بار در سال ۱۹۴۵ به ادبیات انتقادی رسانه‌‌ها اضافه شد.

در تعریف آگاهی می توان اینگونه نوشت: « اغلب وقتی حرف از آگاهی می شود ما در معنا و مفهوم آن دچار خطا می شویم‌، آگاهی مفهومی است بسیار عمیق که هیچ وجهی با علم و دانش و انواع اندوخته های ذهنی ندارد . شاید هر یک از ما دانش و اطلاعات فراوانی در حوزه های مختلف و متنوع داشته باشیم که این دانش ما ناشی از مطالعات و آموزش هایی است که دیده ایم ولی این به مفهوم آگاه بودنمان نخواهد بود.»آگاهی؛ یعنی توجه و مشاهده شرایط در همین وضعیت با استفاده از مشاهده افکار و احساسات ناشی از همان افکار فراموش نکنیم که تفکر، ما را از وضعیت زمان حالمان مستقیما جدا می سازد در حالی که آگاهی اجازه درک مستقیم، دقیق و صحیح از وضعیت موجود را به ما میدهد.عده ای در این میان دچار توهم آگاهی هستند و گمان می کنند که قدرت تحلیل و درک همه امور جهان را دارند با نام آگاهی درباره همه چیز اظهار نظر می کنند و گاه نقطه اتکا شان دانش و اطلاعاتی است که دارند غافل از اینکه این آگاهی است که علم را تولید می کند نه اینکه علم باشد که آگاهی را تعریف کند.در ادبیات گفتاری عده ای از اهالی رسانه جایگاه گفتاری آگهی و آگاهی به یک معنی تعریف گردیده و ما شاهد هستیم که در اکثر محافل و جلسات بیان می گردد که آگاهی سرچشمه ماندگاری مطبوعات است در واقعیت امر اگر منظور از آگاهی علم و تخصص باشد جای تامل است و اگر بحث از آگهی باشد یک امر واقع است اما در معنی کلماتی این دو باهم یک دنیا فاصله دارند و شایسته است از کلمات در جای مناسب استفاده گردد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *