گۆڕان نیوز – در مدیریت شهری، برخی حوادث نه ناشی از حوادث غیرمترقبه، بلکه نتیجه بیتوجهی به هشدارهایی هستند که بارها از سوی مردم مطرح شدهاند. یکی از این نقاط در شهر سنندج، محدوده پل مردوخ و ابتدای خیابان چهلمرده شیخان است؛ مسیری که سالهاست به یکی از نقاط حادثهخیز شهر تبدیل شده، اما همچنان از ابتداییترین تجهیزات ایمنی و هشداردهنده بیبهره مانده است.
به گزارش گۆڕان،شهروندان ساکن این منطقه بارها نگرانی خود را به مسئولان، شهرداری و شورای ترافیک اعلام کردهاند. هر بار پس از وقوع یک تصادف، وعدههایی برای بررسی و اصلاح وضعیت داده شده، اما در عمل تغییر محسوسی در این مسیر ایجاد نشده است. نتیجه این بیتوجهی، تکرار تصادفاتی است که گاه تنها خسارت مالی برجای میگذارند و گاه با جراحتهای شدید و حتی از دست رفتن جان انسانها همراه هستند.
مشکل اصلی این مسیر، نبود علائم هشداردهنده و تجهیزات ایمنی در نقاط حساس است. خودروهایی که از سمت مردوخ جنوبی وارد این محدوده میشوند، هیچ هشدار مؤثری درباره شرایط مسیر یا وجود بلوار میانی در اختیار ندارند. از سوی دیگر، در مسیر منتهی به پل مردوخ نیز نبود تابلوهای راهنمایی و علائم شبنما باعث میشود رانندگان، بهویژه افرادی که برای نخستین بار از این مسیر عبور میکنند، با مانع میانی خیابان برخورد کنند. این اتفاق نهتنها در ساعات شب، بلکه حتی در روشنایی روز نیز بارها رخ داده است.
رفع این مشکل، نیازمند پروژهای پیچیده یا بودجهای سنگین نیست. نصب چراغهای چشمکزن هشداردهنده، تابلوهای استاندارد راهنمایی و رانندگی، علائم شبنما، رنگآمیزی مناسب بلوار میانی و ایجاد سرعتگیر در هر دو باند خیابان، اقداماتی ساده اما بسیار مؤثر هستند که میتوانند احتمال وقوع حوادث را به میزان قابل توجهی کاهش دهند.
تجربه نشان داده است که هزینه پیشگیری، همواره بسیار کمتر از هزینه جبران خسارتهای جانی و مالی است. هر تصادف علاوه بر آسیب به خودروها و زیرساختهای شهری، خانوادههایی را درگیر رنج، هزینههای درمان و گاه داغی جبرانناپذیر میکند. آیا ارزش ندارد پیش از آنکه حادثهای تلختر رخ دهد، برای ایمنسازی این مسیر اقدام شود؟
شورای ترافیک، شهرداری سنندج و سایر دستگاههای مسئول وظیفه دارند پیش از آنکه آمار تصادفات این محدوده افزایش یابد، با بازدید میدانی و اجرای اقدامات اصلاحی، امنیت این مسیر را تأمین کنند. مدیریت شهری زمانی موفق است که پیش از وقوع بحران، خطر را شناسایی و برطرف کند، نه اینکه تنها پس از هر حادثه، به ارائه آمار و وعدههای تکراری بسنده شود.
پل مردوخ و ابتدای چهلمرده شیخان امروز تنها یک تقاطع شهری نیست؛ نمادی از مطالبهای است که سالهاست از سوی مردم مطرح میشود. انتظار شهروندان نیز مطالبهای فراتر از حق طبیعی آنان نیست؛ آنان تنها میخواهند با اطمینان از خیابانی عبور کنند که قرار نیست هر روز به صحنه یک تصادف دیگر تبدیل شود. امید است مسئولان پیش از آنکه حادثهای دیگر، خانوادهای را داغدار کند، برای ایمنسازی این نقطه حادثهخیز تصمیمی جدی و عملی اتخاذ کنند.
