گۆڕان نیوز- دانشگاه کردستان قلب تپنده‌ی دانش و پژوهش در این دیارِ بی‌دِیار است، میدان فراغ پژوهش‌های محکم و استخوان‌دار و کاوش و دانشِ مبتنی بر اندیشه و علم، دانشگاه کردستان هر چه باشد جای عادی‌سازی و عادی‌انگاری نیست، حتی اگر آدم‌های عادی بر صمیم تصمیم آن نشسته باشند.
آئین تجلیل از نام‌آوران زبان و ادبیات کُردی از آن دست کارهایی بود که پیشتر و بیشتر دانشگاه کردستان می‌بایست بر آن اهتمام می‌ورزید، اما نه چنان که چنین شد:
یک: صد نفر؟ چرا؟ می‌دانید بزرگانی در همین لیست صد نفره بودند و هستند که باید برای آثارشان همایش برگزار کرد، تولیداتشان را نقد و بررسی نمود و البته به احترام قلمشان قیام کرد، نه در ازدحامی بی‌دلیل به حاشیه‌شان راند و با لوحی لحیم بدرقشان نمود. مگر برای «بیل‌زنی» آدم استخدام کرده‌اید که هرچه بیشتر بهتر؟(ولله)
دو: معیار انتخابتان چه بوده است؟ اصلاً می‌دانید در کنار همان بزرگان بودند و هستند کسانی که در تمام عمر خود یک لغت کُردی هم ننوشته‌اند، مگر فرستادن پبامک آن هم با خط‌الرسم فارسی و کلاه شعبده شما نام‌آور زبان و ادبیات کُردی‌شان کرد. این نمایش پارادوکسیکال با چه هدفی بوده است؟ (ایچه- ئەیچە)
سه: علت این همه شتاب‌زدگی و دستپاچگی دانشگاه کردستان برای اعتلای زبان و ادبیات کُردی چیست؟ شما سه سال است در محاق سکوت فرورفته‌اید، اما در یک ماه گذشته فرهنگستان زبان و ادبیات کُردی تأسیس می‌کنید، سریال ۱۰۰ نفره می‌سازید، به‌نظرم در یکی دو ماه آینده و البته مانده «اُسکار کُردی» را هم اهداء کنید! بد نیست. (ایچه ولله استاد)
چهارم: می‌شود این شمارش را تا ۱۰۰ هم ادامه داد، بقیه پیشکش.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *